DACHSTEIN WEST tu narty smakują inaczej.

Gosau nie jest wielkim, głośnym kurortem. I właśnie w tym tkwi jego siła. Przyjechałem tutaj z siedmioletnią córką przede wszystkim po to, żeby pojeździć na nartach. Zamiast tłumów i narciarskiego wyścigu znaleźliśmy spokojne stoki, świetnie przygotowane trasy, rodzinny klimat i widok na potężny Dachstein. Dopiero później odkryłem, że za kilka miesięcy to samo miejsce stanie się areną walki najlepszych narciarek świata.

Są takie miejsca w Alpach, które od pierwszej sekundy próbują zrobić na człowieku wrażenie. Wielkie hotele, setki kilometrów tras, tłumy narciarzy, głośne après-ski i reklamy obiecujące „najlepszy narciarski urlop”. Gosau jest inne.

Dachstein West nie robi na człowieku wrażenia od pierwszej sekundy wielkością. Nie ma tu atmosfery wielkiego alpejskiego lotniska dla narciarzy. Nie wysiada się z samochodu i nie ma poczucia, że za chwilę trzeba odnaleźć się w tłumie kilku tysięcy ludzi. Jest spokojniej, bardziej kameralnie. I właśnie dlatego po pierwszym dniu pomyślałem, że to miejsce może szczególnie spodobać się rodzinom. Gosau leży na wysokości około 767 metrów. Z doliny można wygodnie dostać się w rejon narciarski, a dalej zaczyna się świat szerokich tras, wyciągów i górskich panoram.

Moja córka szybko przestała pytać, dokąd jedziemy. Zaczęła pytać: a na jaki wyciąg teraz? To chyba najlepsza recenzja, jaką siedmiolatka może wystawić stacji narciarskiej. Na początku bardziej niż na własną jazdę patrzę na córkę. Czy dobrze skręca? Czy się nie boi? Czy nie jest jej zimno? Czy nadal ma ochotę na kolejny zjazd? Ma. I to zdecydowanie. Z każdym kolejnym przejazdem nabiera pewności. A ja mogę wreszcie przestać być wyłącznie ojcem-instruktorem i zacząć normalnie jeździć. Wtedy zaczynam naprawdę oglądać Dachstein West. I dochodzi do mnie, że największą atrakcją tego miejsca nie jest wcale liczba kilometrów tras. Największą atrakcją są góry. Dachstein jest tutaj niemal cały czas obecny. Nie trzeba szukać punktu widokowego. Nie trzeba specjalnie wychodzić na taras. Wystarczy zatrzymać się na stoku. I spojrzeć. To jedna z tych panoram, które trudno opisać w folderowym stylu. Dachstein wygląda inaczej z każdego miejsca. Raz wydaje się odległy, innym razem potężny i niemal na wyciągnięcie ręki. Na tle białych szczytów Gosaukamm wszystko inne wydaje się trochę mniejsze. Stoję na trasie, córka kilka metrów niżej. Jedziemy? – woła. – Jeszcze chwilę. – Ale dlaczego? Bo patrzę. I próbuję zapamiętać ten widok. Za chwilę ruszamy.

Gosau

Jeżeli ktoś przyjeżdża w Alpy wyłącznie po to, żeby codziennie przejechać kilkadziesiąt kilometrów i wieczorem sprawdzić w aplikacji, ile dokładnie wykręcił, znajdzie większe regiony. W Dachstein- West jest „zaledwie” 50 kilometrów tras w podstawowym obszarze narciarskim, a Dachstein Tour pozwala przejechać pomiędzy Gosau, Rußbach i Annaberg. Są trasy dla początkujących, rodzinne odcinki, miejsca dla dzieci, ale również fragmenty, na których bardziej doświadczeni narciarze mogą przyspieszyć. I co najważniejsze – wszystko jest stosunkowo łatwe do ogarnięcia. Z dzieckiem ma to ogromne znaczenie. Nie tracimy połowy dnia na logistykę. Jeździmy. Odpoczywamy. Znowu jeździmy. W czasie jazdy cały czas czujemy obecność wysokich gór. Dachstein pozostaje punktem odniesienia. Raz jest bliżej, raz dalej, czasami wyłania się zza kolejnego grzbietu, ale praktycznie cały czas przypomina o tym, że jesteśmy w wyjątkowym zakątku Alp. To również miejsce dla tych, którzy lubią narciarstwo bez presji. Można przyjechać rano, zrobić kilka dobrych zjazdów, zatrzymać się w jednej z górskich restauracji, zjeść Kaiserschmarrn albo Germknödel i ponownie ruszyć na stok.

Kiedy jeździmy na nartach w marcowy dzień, dowiadujmy się właśnie, że Gossau w tym roku przestanie być tylko miejscem rodzinnych zjazdów. Na dwa dni stanie się areną Pucharu Świata. Zawody Audi FIS Ski World Cup kobiet 2026/2027. Gigant. Slalom. Dwa dni światowego narciarstwa. Na ten sam stok, po którym jeździmy z córką, przyjadą najlepsze zawodniczki alpejskiego świata. I nagle zwykły rodzinny wyjazd nabiera zupełnie innego znaczenia.

Jest jednak jeszcze jeden powód, dla którego grudniowy Puchar Świata w Gosau może być dla mojej córki czymś wyjątkowym. Od pewnego czasu mocno kibicuje Camille Rast, szwajcarskiej narciarce alpejskiej, która należy do światowej czołówki i specjalizuje się przede wszystkim w konkurencjach technicznych. Kiedy oglądamy zawody, córka potrafi rozpoznać ją na ekranie szybciej ode mnie. – To Camille! – mówi z przekonaniem. Dlatego wiadomość, że najlepsze narciarki świata pojawią się właśnie w Gosau, nabrała dla nas zupełnie osobistego wymiaru. Nagle Puchar Świata przestał być czymś oglądanym wyłącznie w telewizji. Stał się czymś, co może wydarzyć się tuż obok miejsca, po którym właśnie jeździliśmy razem na nartach. I kto wie – być może pod koniec grudnia córka będzie chciała przyjechać tutaj ponownie, tym razem nie po to, żeby sama ścigać się ze mną na stoku, ale żeby zobaczyć z bliska swoją ulubioną zawodniczkę.

Dla Górnej Austrii będzie to wydarzenie szczególne. Kobiecy Puchar Świata wróci do tego regionu po 34 latach. Ostatnie zawody kobiet rozegrano tutaj w 1992 roku. Ostatnie zawody Pucharu Świata w Górnej Austrii odbyły się w 2020 roku w Hinterstoder, ale startowali w nich mężczyźni. Teraz przyszła kolej na kobiety. I po raz pierwszy gospodarzem będzie Gosau. Dla miejscowości, która do tej pory kojarzyła się przede wszystkim z rodzinnym wypoczynkiem, narciarstwem i panoramą Dachsteinu, to ogromna zmiana.

wieczorek

Sebastian Wieczorek

publicysta podróżniczy związany z magazynem Moje Miasto